Η Φιλοσοφία του

PocketFlatTheatreLab και Σ.Ευσταθίου

A) Θεατρικό Εργαστήρι POCKEtFLAT της Στέλλας Μαρή
Στοιχεία απολογισμού και φιλοσοφίας του

Σχεδιασμός έτους 2015-2016

Ως ιδρύτρια και υπεύθυνη του Εργαστήριου POCKEtFLAt, επιθυμώ να δηλώσω και από εδώ, πως το Εργαστήρι αυτό δεν επιθυμεί να λειτουργήσει ανταγωνιστικά, ως υποκατάστατο κάποιας Δραματικής Σχολής.

Screenshot_4Χωρίς τις δεσμεύσεις ενός, προκαθορισμένου από άλλους θεσμούς/φορείς, προγράμματος σπουδών, και βασιζόμενοι έμπρακτα σε «συναντήσεις»/ «συμμαχίες» με συνεργάτες και σπουδαστές που εκπέμπουν στην ίδια συχνότητα, τολμούμε να προτείνουμε συνεχώς διάφορους και διαφορετικούς κύκλους προσεγγίσεων του αχανούς του χώρου του θεάτρου, υποστηρίζοντας με σεμνότητα, πως το σοβαρό της επαγγελματικής επάρκειας και τεχνικής δεν πρέπει να ευνουχίζει τον συνεχή επαναπροσδιορισμό της σχέσης μας με τη θεατρική πράξη- κάτι που αναπόφευκτα εμπνέει και ωθεί σε έρευνα, πειραματισμό, «ομάδα», και, καταρχήν, προσωπική αφύπνιση.
Είχα κάποτε δηλώσει ,πως, για μένα, το θέατρο είναι μια «ομαδική υπόθεση ατομικών πορειών». Και αυτό, τελικά, υποστηρίζουμε και στην επαφή μας με τους σπουδαστές, οι οποίοι αντιμετωπίζονται γρήγορα και ως συνεργάτες.
Screenshot_8Η αναζήτηση διαδρομών μέσω θεάτρου, που ακολουθούν και τιμούν τελικά διαδρομές αναζήτησης εαυτού, μάς επέτρεψε να μιλάμε για την ευγενή φιλοδοξία ενός «θεάτρου αφύπνισης»…φιλοδοξία, που οδήγησε στο pocketflat, τόπο συνάντησης, όπου η πρόκληση της μαθητείας δε σταματά, μαζί και το ζητούμενο της συνεχούς μετουσίωσής της σε δράση.

Και όπως έχουμε σημειώσει στο παρελθόν, ο τόπος που επελέχθη είναι ένα πρώην διαμέρισμα στην οδό Πατησίων- γιατί θελήσαμε και με αυτόν τον τρόπο να καταδείξουμε, πως η τέχνη μάς αφορά όλους ως κομμάτι της καθημερινότητάς μας, ως αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας, ως modus vivendi.

Screenshot_7 Screenshot_9

Screenshot_1 (2)Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Βρυσάκι, Γυναικείες Φυλακές Ελαιώνα (Θηβών), «Πυξίδα» , vacuum centre of performing arts-Χαλάνδρι, IANOS, Ορίζοντας Γεγονότων, Σύγχρονο Θέατρο, μερικά από τα σημεία, που οι σπουδαστές του pocket μετείχαν -σε σκηνοθεσία και διδασκαλία της γράφουσας – είτε σε παραγωγές του εργαστηρίου είτε σε συνεργασία με την Minus [two] (Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Θεάτρου)

Screenshot_3 (2)Ναι, μάς ενδιαφέρει μια επαγγελματικών προδιαγραφών κατάρτιση, ναι, τολμάμε άμεσα να εκτεθούμε και να κριθούμε. Και καθώς το θέατρο είναι έργο εν εξελίξει, όπως η ίδια η ζωή μας, η εκπαίδευση συνεχίζεται, μαζί και η δημιουργία συνθηκών δράσης.

Οι συναντήσεις με συνεργάτες, εκλεκτές: Έτσι, πέρα από το μάθημα υποκριτικής, σύντομα έγιναν διάφοροι κύκλοι εκπαίδευσης σε θέματα φωνητικής, αρχαίου δράματος, χοροκίνησης, φλαμένκο κ.α. …συνεργασίες με χαρακτήρα μονιμότητας και εν δυνάμει συνεχούς ενεργοποίησης…

Και φέτος το Εργαστήρι δίνει το παρόν συνεχίζοντας έμπρακτα να υποστηρίζει πώς η τέχνη μάς αφορά όλους , και πως το θέατρο είναι τελικά δράση, συνάντηση, αφύπνιση και άρθρωση λόγου- και για όλα αυτά, βαθιά πολιτική πράξη. Μια πράξη που δεν αφορά ένα ελιτίστικο τρόπο ζωής, αλλά, ναι, αξιώνει την ποιότητα στη ζωή μας…

Screenshot_17
Η ερευνητική του δουλειά τον οδήγησε στη σύλληψη της μεθοδολογίας του και φιλοδοξίας συνεχούς δράσης εντός και εκτός Ελλάδας. Το «Θέατρο της Σύνδεσης», όπως το ονομάζει, εμπνέεται από τη θεατρική ανθρωπολογία και προτείνει ..υπηρετώντας πάντα τον άνθρωπο- πέρα από εποχές και εθνικότητες….

Έχει ήδη οργανωθεί η πρώτη φάση της δουλειάς του, που θα αφορά πρώτα στην εκπαίδευση ηθοποιού (φωνητική…ηχεία και άλλη σωματική εκπαίδευση) εν συνεχεία θα ακολουθήσει το εργαστήρι του πάνω στις «μάσκες», για να περάσουμε στην τρίτη φάση, συνεργασία του με τη γράφουσα με στόχο παραστάσιμο υλικό πάνω σε κείμενο αρχαίας τραγωδίας.

Τον ευχαριστώ από καρδιάς, ευχόμενη κάθε επιτυχία στο ταξίδι μας αυτό.

ΣτέλλαΜαρή

www.stella-mari.gr

Ηθοποιός [Μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου]

Σκηνοθέτης [Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Σκηνοθετών]

Συνιδρυτικό Μέλος και Διαχειρίστρια της Minus [two]

(Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία)

Iδρύτρια του PocketFlatTheatreLab , όπου διδάσκει υποκριτική

…δείτε τα παρακάτω links…

Σκέψεις περί θεάτρου και διδασκαλίας του (απο τη Σ.Μαρή)

http://www.stella-mari.com/2014/07/blog-post.html

Συνεντεύξεις (της Σ.Μαρή για την επίσημη έναρξη του POCKEtFLAT -φθινόπωρο 2014)
popaganda
http://www.stella-mari.com/2014/09/pocketflat.html

athinorama

http://www.stella-mari.com/2014/09/pocketflattheaterlab.html

Καταχωρήσεις (για την επίσημη έναρξη του POCKEtFLAT-φθινόπωρο 2014)

lifo
http://www.stella-mari.com/2014/09/lifogr-pocketflat.html
athensvoice
http://www.stella-mari.com/2014/10/pocketflat-athensvoicegr.html
Aποσπάσματα απο την παρουσίαση του POCKEtFLAT στο ΕΧΤΡΑ3 και συνομιλία της Σ.Μαρή με τον Μ. Κοντιζά (“Greece, Crisis, Economy”)

http://www.stella-mari.com/2015/01/blog-post_3.html

Πριν την παράσταση Post Hamlet στο vacuum centre of performing arts-Χαλάνδρι (βίντεο του Βλαντ Πολιακοφ με σπουδαστες και Σ.Μαρη)

https://www.youtube.com/watch?v=74i-5Vj7u6U

https://www.facebook.com/pages/%CE%98%CE%B5%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%95%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9-PocketFlat-Stella-Mari/1411462502451752

τηλ. Επικοινωνίας: 2130324265

B) ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΗΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ & ΓΚΡΟΤΕΣΚΑΣ ΜΑΣΚΑΣ

Από τον Σταμάτη Ευσταθίου

atropostheatre.blogspot.com

Σε συνεργασία με το PocketFlatTheatreLab της Στέλλας Μαρή

Φθινόπωρο 2015 – Άνοιξη 2016

Σχετικά με τις μάσκες

Οι γκροτέσκες μάσκες έρχονται σε μας από ένα άλλο, παράλληλο σύμπαν. Θέτουν σε αμφισβήτηση κοινωνικά κατεστημένες ιδέες και ανακινούν μύθους της εποχής τους. Η τραγωδία, η κωμωδία και το μυστήριο είναι οι σύντροφοί τους. «Βλασφημούν» τον εαυτό τους, εξωτερικεύοντας τις απαγορεύσεις τους, τα συμπλέγματα τους, τις υπαρξιακές ερωτήσεις τους και τα φωτισμένα σκοτάδια τους. Τίποτα γι΄ αυτές δεν είναι στέρεο μιας και όλα ρέουν ελεύθερα μέσα στις συνεχείς αλλαγές της ζωής. Και παρόλα αυτά αγωνίζονται συνεχώς για την ακεραιότητα στην ζωή μαζί με τις αντιφάσεις της.

Η δουλειά με τη γκροτέσκα μάσκα οδηγεί τον ηθοποιό απευθείας και χωρίς συμβιβασμούς σε μια βαθειά και αποκαλυπτική διαδικασία μεταμόρφωσης, η οποία μπορεί να φέρει μια φρέσκια και αναπάντεχη ανα-θεώρηση του εαυτού τόσο σε θεατρικό όσο και σε ανθρώπινο επίπεδο.

Το εργαστήρι

Οι συμμετέχοντες στο εργαστήρι της Γκροτέσκας μάσκας είναι η «οικογένεια» απ’ όπου γεννιέται ο χαρακτήρας. Ο χαρακτήρας έρχεται σταδιακά σε διάδραση με άλλες μάσκες οδηγούμενος συχνά σε εντελώς απροσδόκητες και αποκαλυπτικές καταστάσεις.

Στην αρχή του εργαστηρίου δουλεύονται βασικές αρχές του «Θεάτρου της Σύνδεσης» – της μεθόδου και φιλοσοφίας εργασίας του Σταμάτη Ευσταθίου – με έμφαση στην απόλυτη και συνεχή ετοιμότητα και ευαισθησία, τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο. Μετά από αυτή την απαραίτητη εισαγωγή, οι συμμετέχοντες εισάγονται στον κόσμο της μάσκας, χτίζοντας αρχικά τον δικό τους χαρακτήρα.

Σταδιακά οι μάσκες οδηγούνται σε ομαδικούς και ατομικούς αυτοσχεδιασμούς. Στο τέλος δουλεύουμε πάνω σε ένα είδος παραμυθιού ή απλής ιστορίας που ενσωματώνει όλους τους χαρακτήρες. Η κατάληξη του εργαστηρίου είναι η παρουσίαση αυτής της ιστορίας σε καλεσμένους θεατές.

Περιεχόμενο του εργαστηρίου:

– Ενεργειακή/ τεχνική προετοιμασία και έρευνα

– Βασικές ασκήσεις σύνδεσης με τον χώρο, τον χρόνο και τον παρτενέρ

– Ατομική & ομαδική έρευνα των δυνατοτήτων της φωνής μέσα από συγκεκριμένες ασκήσεις και αυτοσχεδιασμούς

– Τραγούδια διαφορετικών εθνικών παραδόσεων

– Επιλογή μάσκας και επεξεργασία του χαρακτήρα της

– Οργανικοί και κατευθυνόμενοι αυτοσχεδιασμοί

– Στήσιμο ιστορίας

– Σύνθεση. Δημιουργία δομής και ανοιχτή παρουσίαση της σε καλεσμένους θεατές

**** Οι συμμετέχοντες δεν είναι υποχρεωμένοι να έχουν προηγούμενη εμπειρία. Θα πρέπει να ξέρουν απ’ έξω καλά ένα μικρό κείμενο της επιλογής τους (5-10 γραμμές) γύρω από το θέμα του θανάτου ή του έρωτα ή της αποτυχίας. Επίσης θα πρέπει να προτείνουν ένα τραγούδι της επιλογής τους στη μητρική τους γλώσσα (όχι σουξέ της εποχής) καθώς και ένα σκυλάδικο ή ποπ τραγούδι ( κατά προτίμηση να μην τους αρέσει αυτό το τραγούδι!). Θα πρέπει επίσης να φέρουν κοστούμια, παπούτσια και άλλα αξεσουάρ (π.χ. καπέλα, φτερά κ.ά.), ανεξάρτητα πόσο παλιά, σκισμένα ή εκκεντρικά είναι…

***** ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΚΡΟΤΕΣΚΑ ΜΑΣΚΑ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΑΡΑΤΟΦ (ΡΩΣΙΑ), ΣΤΟ ΒΡΟΤΣΛΑΒ (ΠΟΛΩΝΙΑ) ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

Σχετικά με τον Σταμάτη Ευσταθίου

Ο Σταμάτης Ευσταθίου – Καλλιτεχνικός υπεύθυνος της Ατρόπου -(atropostheatre.blogspot.com)- ασχολείται με το θέατρο ως σκηνοθέτης – ερευνητής, ως εμψυχωτής επαγγελματιών και ερασιτεχνών ηθοποιών και ως περφόρμερ και συγγραφέας.

Περιπλανήθηκε στην Ευρώπη αναζητώντας δασκάλους στην Πολωνία, στη Γαλλία, στη Γερμανία και στη Σερβία. Παράλληλα ίδρυσε την «Άτροπο» – Ομάδα ερευνητικού θεάτρου – το 2004 και από τότε συμμετείχε ως σκηνοθέτης, περφόρμερ και συγγραφέας σε διάφορες δουλειές στην Ελλάδα, στην Ινδία, στην Πολωνία, στη Γερμανία, στην Αρμενία, στο Ιράν, στη Βουλγαρία, στη Δανία, στη Νότιο Κορέα, στην ευρωπαϊκή και στην ασιατική Ρωσία, στο Μεξικό και στην Ισπανία. Είναι εισηγητής του «Θεάτρου της Σύνδεσης» – μεθόδου θεατρικής και ανθρωπολογικής έρευνας.

Εμπνέεται από το ανθρωπολογικό θέατρο, τον χορό μπούτο, διάφορες πνευματικές και ιερές παραδόσεις καθώς και φωνητικούς και τραγουδιστικούς πειραματισμούς, τομείς που προσπαθεί να διερευνήσει μέσα από το «Θέατρο της Σύνδεσης», τη μέθοδο και τη φιλοσοφία θεάτρου που ο ίδιος εισήγαγε και που αναπτύσσει χάρη σε διάφορες δράσεις – projects μακράς διάρκειας (ENERGIA, CARNAVANI, KOSMOS, TETRAPTYCHO, κτλ)


https://www.scribd.com/doc/280721068/PocketFlatTheatreLab-%CE%9A%CE%B1%CE%B9-%CE%A3-%CE%95%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%AF%CE%BF%CF%85

Like us on Facebook στην  σελίδα “Θεατρικό Εργαστήρι PocketFlat – Stella Mari”


Στέλλα Μαρή- σκέψεις περί θεάτρου και διδασκαλίας του
Το θέατρο αφορά/ ζητά μια καταβύθιση του ατόμου στον εαυτό του, προκειμένου να μπορεί να βγαίνει επιτυχώς εκτός αυτού -δηλαδή, να τον ξεπερνά, δηλαδή, τελικά, να μπορεί να γυρίζει σε αυτόν πιο πλούσιος, να μπορεί να τον συμπεριλαμβάνει πιο γενναία, πιο τολμηρά, καθώς έχει επισκεφτεί κι άλλες χώρες/τοπία της ανθρώπινης εμπειρίας, άρα έχει φωτίσει, έστω στιγμιαία, κάποιες περιοχές του νου και της (παν)ανθρώπινης ψυχής, που φάνταζαν άγνωστες ή έστω να εμπίπτουν απλά στην περιοχή του ασυνειδήτου του .

Έχω πια καταλάβει, ότι αυτή η τοποθέτησή μου, που ανάγει το Θέατρο σε επίπεδο «θρησκείας», με την έννοια , ότι προ(σ)καλεί σε μια πρόταση διαδρομής αυτογνωσίας και εξέλιξης, είναι αυτή, που καθόριζε και καθορίζει τις επιλογές μου ως ηθοποιού, σκηνοθέτη, και ανθρώπου με βαθιά έλξη στη γραφή (συχνά εκφραζόμενη).

Και αυτή η ίδια ευγενής φιλοδοξία είναι που καθορίζει το ύφος της διδασκαλίας μου, που προτρέπει σε ψύχραιμη διαδικασία «ανοίγματος», με στόχο την αφύπνιση και ειλικρινή κατάθεση. Και για αυτό δεν αρκούν βέβαια οι προθέσεις, αλλά επιβάλλεται δουλειά τεχνικής και η σεμνότητα, που επιφέρει η όποια εμπλοκή σε μια πειθαρχημένη διαδικασία. Με τα όρια μας αναμετριόμαστε … αυτά υπερβαίνουμε. Και χρειάζεται να σε εμπιστευτεί, βέβαια, ο σπουδαστής, προκειμένου να σου επιτρέψει να λειτουργήσεις σαν αγωγός, ώστε να τον οδηγήσεις μέσα από ασκήσεις, συζητήσεις, προτάσεις προσεγγίσεων συγκεκριμένων κειμένων, σε μια ασφαλή κατάθεση του δικού του υλικού.

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, άρα οφείλεις, από ένα σημείο και μετά, να τον αντιμετωπίσεις με έναν μοναδικό τρόπο. Και έρχεται , βέβαια, η ένταξή του στην ομάδα, για να καταλάβει, ότι , μέσα από και πέρα από τη διαφορετικότητα των ατόμων, το θέατρο είναι μ ια ομαδική υπόθεση/μια ομαδική υπόθεση ατομικών πορειών.

Κι έτσι, ο δάσκαλος, που καλείται να ακροβατεί συχνά ανάμεσα σε τόσες διαφορετικές προσωπικότητες, και τις ανάγκες τους, καλείται να εμπνεύσει στόχο κοινής καλλιτεχνικής γλώσσας, με όποιες κοινές προκλήσεις αυτό συνεπάγεται… κοινές, και την ίδια ώρα διαφορετικές στο πώς τις βιώνει ο καθένας, λόγω της διαφορετικότητάς του και της διαφορετικής φάσης του.

…Θα μπορούσα να σας «συστηνόμουν» απρόσωπα σαν υπεύθυνη του Εργαστηρίου επιλέγοντας να σάς πω απλά τις «επισημοποιημένες» ιδιότητές μου [Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, Μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου ως Ηθοποιός, απόφοιτος Νομικής Αθηνών κ.ο.κ….], να σάς μιλήσω για τον Δάσκαλο μου και Μέντορα μου (τον αείμνηστο Άκη Δαβή), τους δασκάλους μου (Ρούλα Πατεράκη, Εύα Κουκούτση, Μαρία Αγγέλου, Richard Nieoczym, John Strasberg, Lorna Marshall κ.α.), τις επιρροές μου (Μέγιερχολντ, Γκροτόφσκι, Γιόσι Όιντα, Oestermeier κ.α, άνθρωποι του θεάτρου και μη…),τα κείμενα, που δούλεψα πέρυσι, τις παραστάσεις, όπου είχα την ευκαιρία να συμπεριλάβω σπουδαστές μου (ως συνεργάτες μου πλέον), ή τις παραστάσεις, που δημιουργήθηκαν από το υλικό της χρονιάς και σχετικούς αυτοσχεδιασμούς τους, όπου φέρθηκα ως σκηνοθέτιδα απέναντι στους ηθοποιούς της…- πράγματα όλα αυτά, που, βέβαια, μπορώ να τα μοιραστώ με όποιον μου το ζητήσει, σε κάποια συνάντηση.

…Και προτίμησα να γράψω κάποιες σκέψεις μου περί θεάτρου, και να δηλωθούν απλά οι προθέσεις… τα άλλα είναι δουλειά…και κάποιες ερωτήσεις στα προσωπικά interviews…και διαίσθηση… και ρίσκο επιλογής μέχρι να έρθει η εμπειρία της συνάντησης. …[Και επειδή η καλύτερη διαφήμιση είναι οι μαθητές σου, να αναφέρω ,ότι πήρα στα χέρια μου το αρχείο από το video, που τράβηξε ο Β.Πολιακόφ πριν την παράσταση Post Hamlet στο Χαλάνδρι τον Ιούνιο στο Vacuum Centre of Performing Arts…Toυς είχε ζητηθεί χαλαρά να πουν, ο,τι ήθελαν πριν την παράσταση, και όταν άκουσα να μιλούν, συγκινήθηκα…,σχεδόν ντράπηκα…Θεέ μου, είπα, σαν πληρωμένη διαφήμιση ακούγεται…!!! Θα το ανεβάσω σύντομα, μόλις ξεπεραστούν κάποια τεχνικά θέματα , ανταποδίδοντας την ευγνωμοσύνη των παιδιών…].

Και το μοναδικό ειδικότερο σημείο ,που θα παρατηρήσω τώρα, όσον αφορά στον εκπαιδευτικό μου στόχο, είναι ότι προσπαθώ σκληρά να νιώσουν έμπρακτα οι εκπαιδευόμενοι (καταρχήν μέσω δουλειάς με το λόγο και τη συνειδητότητα κατά την εκφορά του) τη διάκριση εκβιασμού συναισθήματος και πρόκλησης/γέννησης αυτού…Το θέατρο δυστυχώς παραμένει ακόμα μια παρεξηγημένη τέχνη, καθώς το θέμα «τεχνική» αποτελεί ακόμα για κάποιους ταμπού, θέμα που δήθεν μάχεται το πηγαίο του ταλέντου…ξεχνώντας , ότι η τέχνη είναι σύμβαση, δηλαδή κατασκευή, δηλαδή παιχνίδι. Και όπως κάθε παιχνίδι, έχει τους κανόνες του, προκειμένου να δημιουργηθούν στιγμές αληθινής ζωής επι σκηνής. Και όταν το κάδρο είναι έτοιμο, τότε, ναι, μπορείς να επανεφεύρεις το περπάτημα, μπορείς να γειωθείς , προκειμένου να απογειωθείς.

Έτσι, φαίνεται να συναντιούνται το «θέατρο της κατασκευής» με το «θέατρο της ψευδαίσθησης»…Κι όταν το πρώτο έχει υπάρξει, τότε και μόνο τότε, υπάρχει χώρος για το δεύτερο…μπορούμε , δηλαδή, να επιλέξουμε να «παραμυθιαστούμε», να πιστέψουμε, ότι είναι πολύ αληθινό, ό,τι συμβαίνει σε αυτόν τον ασυνήθιστο χώρο ,που λέγεται σκηνή…., όπου το, σε πρώτη άποψη, αυθαίρετο καλείσαι με μια οργανική δικαίωση του, να το καταστήσεις αναγκαίο

Στέλλα Μαρή

[ σκηνοθέτης, ηθοποιός, υπεύθυνη του «Θεατρικού Εργαστηρίου PocketFlat» (PocketFlatTheaterLab), όπου διδάσκει Υποκριτική, διαχειρίστρια της oμάδας θεάτρου Minus [two] (Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία) ]